Advertentie




 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Divani's Fishing Stories - deel 10
Geschreven door Dirk van Nieuwenhove
19 januari 2019 15:34

Beste visvrienden,

Hoog tijd voor een nieuw verslag. Niet zomaar een verslag, een heus dubbelverslag. De belevingen van twee visdagen op hetzelfde water met anderhalve maand er tussenin. Het moge duidelijk zijn dat de natuur in die periode danig veranderd was. Dus neem ik jullie met veel plezier mee op avontuur in de veenplassen.

Kort na de visdag met Oscar Wissink trok ik opnieuw vol goede moed richting het hart van Nederland. Gezien de leuke vangsten en vooral de talloze missers, moesten ze gewoon een keer los gaan. Tegen mijn instinct in, plande ik op voorhand een geheel nieuw deel van de veenplas te bevissen. De grotere exemplaren waren duidelijk nog niet van de plassen getrokken naar de meer beschutte kanaaltjes en slootjes. Bovendien had de hete zomer de normale gang van zaken danig verstoord dus enige variatie kon best wel eens werken. Te gast in de boot vandaag was Bas Jansen.

Van de voorspelde koelere dag met iets meer wind was helaas niets te merken. Nu is dit zeer welgekomen voor de talloze plezierjachten die ons voorbij voeren (soms met een rotvaart, veel sneller dan wettelijk toegestaan met de nodige frustratie tot gevolg door de hoge golven waar we ons met de stalen sloepen doorheen dienden te ploegen zonder water te scheppen) maar niet voor ons sportvissers.





Glad als een spiegel maar wondermooi

 

Dit nieuwe gedeelte deed me bij momenten wegdromen van de vele Zwedentrips die ik beleefd heb met mijn helaas veel te vroeg overleden vriend en ‘partner in crime’ kunstaasbouwer Kjell Lundberg. Getuige het prachtige uitzicht in de volgende foto.





Je waant je bij momenten in Zweden

 

Helaas bleef het angstvallig stil in deze stille maar prachtige uithoek van de plas. Dan maar even terugvaren naar de stek waar ik vorige keer mijn eerste snoek ving. En dat was duidelijk een goede keuze! Na een kleine 100m varen knalde een prachtig gekleurd snoekje op de Super Shad Rap. Je zou denken: trollen met Super Shad Raps in water van +/- 1m diepte?! Ja hoor, dat kan best wanneer je 3-4m lijn uitlaat en je slip niet te vast zet (naast snoeken haak je de nodige takken en plantenwortels). Na het buitenboord onthaken (dank je voor de tip Oscar, ik neem hem ter harte) besloten we snel onze tocht verder te zetten want het beste stuk moest eigenlijk nog komen maar de spreekwoordelijke kop was er alvast af!

Net als vorige keer kreeg ik een beuk op mijn Super Shad Rap net bij dezelfde aangemeerde boot. Jemig, wat een sterke vis! In een reflex zette ik de haak en hield ik mijn duim op de spoel van mijn reel om de snoek weg van de aangemeerde boot te sturen richting open water, de buitenboordmotor in neutraal te schakelen en zo vrijuit te kunnen drillen. Dit was een buffel! De rug die boven water kwam, duidde op een dikke 90+ snoekdame. Bas werd ook even stil van al dit spektakel! En dan gebeurde plots het ondenkbare (de SSR werd immers ge-T-boned)! De snoekdame schoot overwacht met volle kracht weg richting de andere oever en na een klap aan de oppervlakte bleef ik achter met een drijvende Super Shad Rap en een rotgevoel want vissen als deze zijn in de veenplas geen frequente vangst. Als een geluk bij een ongeluk bleek een grondeltje netjes in de onderkaak gehaakt te zijn dus gaf ons dit enige indicatie waarop de snoeken aan het azen waren.





Weer die deksele parelmoerwitte baarskleurige Super Shad Rap …

 

Snel werd het grondeltje onthaakt en ongeschonden aan het water toevertrouwd. Jammer maar helaas en volgende keer beter zullen we dan maar denken! Altijd optimistisch blijven want een dag niet gevist, is een dag niet geleefd en beleefd. Vissen is niet alleen een passie maar ook een vorm van therapie om te ontsnappen aan het hectische, alledaagse stressvolle leven. Gewoon genieten, dat telt!





Netjes in de onderkaak gehaakt, een bijzondere bijvangst

 

Aangezien de keuze om nieuwe stekken te bevissen duidelijk niet het meest aangewezen plan bleek te zijn, besloten Bas en ik terug naar de wateren te varen waar ik vaker mooie snoeken ving in het verleden. Met zijn 26 graden deed de zon haar werk en dat eiste stilaan zijn tol. Als je druk bezig bent met sturen, opletten voor andere boten, secuur sturen naast oevers, takken, aangemeerde boten, … dan vergeet je vaak de innerlijke mens te sterken en het nodige eten en vooral drinken te nuttigen.

Aanbeet na aanbeet werd gemist terwijl het aan Bas zijn kant wel erg stil bleef. Een verklaring had ik er niet voor, een oplossing evenmin. De aasjes die hij inzette waren absoluut niet verkeerd en ondanks meermaals wisselen van klein naar groot aas, fel naar natuurlijk gekleurd aas … niets van dit alles leek te werken. Zelfde aasje aan de zelfde kant vissen op dezelfde manier veranderde eveneens niets aan het zich steeds herhalende ritueel, tot mijn frustratie. Tuurlijk wil je zelf wat vangen, maar dan liefst je vismaat ook!

Een van de laatste eilandjes voor we de kanaalrijke gebieden bereikten, leverde dan toch de verhoopte beuk op. Drillend met één hand, sturend met de andere en tegelijk ook nog eens uitkijkend naar de veelvuldig aanwezige pleziervaart slaagden we er toch in om uit de vaargeul te blijven en kon Bas na enkele pogingen de vis netjes met de kieuwgreep landen. Snel nam ik de snoekdame over, onthaakte ik de snoek en werd het meetlint bovengehaald. Bas ging over tot het nemen van enkele foto’s. Een mooie hoge zeventiger mocht even voor de lens poseren waarna deze vlotjes werd toevertrouwd aan het zoete veenwater. Voldoening alom, vuistjes geven en twee grijnzende sportvissers in een bootje met een rood verbrand aangezicht! Leuker word het niet!





Een dikke zeventiger op die dekselse Super Shad Rap met een ‘no-look’ pose

 

Het werd tijd om even ons intussen aardig ‘gekookt’ verstand te gebruiken en de nodige broodjes en hoeveelheden water en frisdrank werden genuttigd want de temperatuur liep aardig op. Even een pauze inlassen en dan zouden we er vol voor gaan voor de laatste uurtjes. Het vele ongebruikte kunstaas werd netjes opgeborgen. Beiden hadden we, uiteraard, véél te véél aasjes mee wetende dat een handvol aasjes meer dan voldoende zouden volstaan. Ach ja, mensen zijn ‘creatures of habit’ dus of dit ooit zal veranderen … Nah, dat denk ik niet!

De pleziervaart nam door de immer brandende zon nog meer toe dus waar we normaal mooi onze kant konden houden en alle hoekjes en kantjes konden bevissen, liep het nu al snel uit in een eindeloos gelaveer van links naar rechts. Zwalpend doorheen de kanalen, mede door de vele plezierboten die niet aan de juiste kant voeren, had de Koninklijke Marechaussee ons vlotjes kunnen zetten wegens vermoeden van dronkenschap! En dat links-rechts sturen deed ons dan ook zo stilaan voelen. Nergens was er rust te vinden tot plots die ene beuk op de hoek van een zijarm van het kanaal. Vis!




Dril van een schitterende veensnoek

 

Snel stuurde ik de boot een zijarm in en zette ik de motor in neutraal. Bas had deze maal zijn camera al klaar liggen en nam enkele prachtige foto’s. Eindelijk weer een mooie vis en een foto van tijdens de dril! Dank je van harte Bas! En dat we opnieuw met dezelfde aasjes aan dezelfde oever en dezelfde afstanden achter de boot visten, bewees nog maar eens de willekeur van deze groene rakkers! Het proberen te begrijpen, was futiel en zinloos! Het is zo, meer niet!





Strike the pose!

 

Gelukkig is Bas een immer optimistische en goedgemutste kerel want op deze hele dag had hij nog geen enkele aanbeet gehad. Wat we ook probeerden, ik denk dat het huilen hem nader stond dan het lachen na deze prachtige dag.





Geef de hoop niet op Bas!

 

Ik geloof in karma en een van de volgende visdagen vist hij me gewoon naar huis. Daar ben ik van overtuigd! Het lag niet aan zijn aanpak, aasjes, … neen, gewoon pech! Die snoeken zijn zo onvoorspelbaar!

Na het afscheid nemen, besloten we dit kunstje zeker in de nabije toekomst nog eens te herhalen!

Het mag dan ook niet verbazen dat na een last-minute geplande trip met twee Belgische vrienden (Tom en zijn neef Joachim) Bas met veel plezier mee zou gaan voor een tweede trip. Aangezien mijn Belgische vrienden niet bekend waren met wat de Nederlandse visserij te bieden heeft, besloten we opnieuw naar dezelfde veenplas te gaan. Het vissen is er immers geregeld met dagvergunningen en zonder vereiste van het bezit van een Vispas. Een aardig begin en je lid maken van verenigingen kan altijd nog.

Zeggen en schrijven anderhalve maand na de visdag met Bas besloten we het anders aan te pakken. De temperatuur was slechts een goede 20 graden gedaald, de overvloedig aanwezig leliebedden en planten waren ei zo na verdwenen. De herfst was in het land! En dat werd tijd ook want we zijn nu zeggen en schrijven eind november. De temperaturen hadden een fameuze duik genomen enkele dagen voor onze gezamelijke visdag dus dan weet je gewoon dat het taai zal worden.

In tussentijd had ik enkele prachtige bucktailspinnerbaits besteld bij Jan Willem Holverda die zo vriendelijk was om samen bij de bootjesverhuurder af te spreken om e.e.a. te regelen en samen een kopje zwart goud te nuttigen voor wij aan ons nieuw avontuur zouden beginnen en hij helaas moest werken die dag. Prachtige aasjes lagen al uitgespreid op de koffietafel toen we toe kwamen. Ondanks dat we mekaar nog nooit ontmoet hadden, verliep de ontmoeting erg hartelijk en met de nodige tips van JW besloten we elk onze weg te gaan en het ruime sop te kiezen.





Een prachtige zonsopgang en bizar gekleurde lucht vergezelde ons

 

Het plan was tijdig afgesproken en de te bevissen op kaarten aangeduid. Tom en Samuel zouden samen een bootje delen, Bas en ik het andere. Iedereen was er klaar voor. Een verdwaalde buizerd die ons bootje volgde door van de ene treurwilg naar de andere te vliegen, zorgde voor enige animo. Wat zijn het toch impressionante roofvogels!

Net als de vorige dagen, begon het allemaal maar erg traag en aanbeten bleven uit. De wind was wel aangetrokken maar met een kille zuidoosten wind kroop ik nochtans goed gekleed steeds dieper in mijn waxjas. Neen, dit voorspelde niet veel goeds. Maar veel keuze hadden we niet. Na meer dan 2,5u rijden ga je niet eventjes zeggen: hey, laat ons terugkeren. Die luxe hebben wij als Belgen niet en zelfs Bas had nog een serieuze rit voor de boeg na de visdag dus volhardden we uur na uur, kanaaltje in, kanaaltje uit. Eender waar of hoe we visten, het leek niet uit te maken. Buiten onze twee bootjes ontmoetten we slechts één andere visser die er met dood aas in geslaagd was een snoek te vangen.

Wat me tot vreugde stemde was dat Bas eindelijk zijn eerste duidelijk aanbeten gehad had, eigenwijs als hij is op zijn grote pluggen! Bijtsporen op ongebruikte 17-20cm aasjes bewezen bijna zijn gelijk om voor groot te gaan. Ik bleef helaas in het zelfde stramien verder sukkelen met 15 gemiste aanbeten die dag, waaronder enkele op de nieuw aangeschafte bucktailspinnerbaits van JW Holverda, net op die ene kleur die hij zelf als favoriet vooruit schoof ‘s morgens.

Ondanks de omvang van dit water kwamen Tom en ik mekaar regelmatig toe en ook telefonisch werd er contact gehouden. Steeds dezelfde berichten: nauwelijks tot geen actie, werpend of trollend. Of hoe het weer op anderhalve maand je hele plan gewoon in de war stuurt en je weer van nul kan herbeginnen.





De enige van de dag, maar wel volop genieten

 

Het zal al laat in de namiddag geweest zijn toen ik alsnog de enige vis van de dag wist te haken op … die dekselse Super Shad Rap. Die plug ziet er stilaan als gatenkaas uit maar hadden we slechts de helft van de aanbeten verzilverd dan … ja, dan spreek je toch over dubbele cijfers elke visdag. Maar “als mijn kat een koe was kon ze melken”, zo gaat het Vlaams-Brabantse spreekwoord hier dus niet gevangen is en blijft niet gevangen. Het plezier was er niet minder om!

Trollend langs enkele uit het water stekende veenbulten miste ik nog een dikke, fel goudkleurige snoekdame. Zelfs Bas zag de aanbeet in dit glasheldere water maar de vis bleef helaas niet gehaakt. Maar hier kicken we op, de zichtbare aanbeten!

Na een laatste poging om werpend enkele takkenbossen uit te kammen met de prachtige streamers die Bas voor me had gebonden, besloten we er toch de brui aan te geven. Tom en Samuel hadden hetzelfde idee en we troffen mekaar bij de bootjesverhuurder. Ondanks dat ze geen merkbare aanbeten hadden gehad, bleken ze toch een super dag beleefd te hebben in een compleet nieuwe omgeving. En het smaakte naar meer dus dit is voor herhaling vatbaar!





Einde van een schitterende dag op het water

 

Na het nuttigen van enkele koffietjes en het opwarmen voor aanvang van de terugreis, werden plannen gesmeed om deze visserij in de toekomst zeker te herhalen. Monsters zal je er zelden vangen maar de natuur en de prachtig getekende snoeken maken zoveel goed dat ik me hier meer thuis voel dan laat ons zeggen op een grote, glasheldere plas! Vissen is meer dan vangen alleen, de hele belevenis errond maakt het plaatje compleet voor mij en gelukkig kan ik die vreugde en passie delen met anderen! Passie is besmettelijk, maar in de goede zin van het woord!

Tot gauw, beste visvrienden, en vang ze!

Reacties (8)
Aantal keer bekeken: 1032


1. Geplaatst door: Bjorn Hendrickx op 21 januari 2019 22:29

The no look pose????geweldig???? mooi water daar, mooie omgeving. Jammer van die pleziervaarten altijd als het water er zo mooi en (rustig) bij ligt


rapporteer

2. Geplaatst door: Bas Jansen op 21 januari 2019 22:29

Weer een supermooi geschreven verslag Dirk!


rapporteer

3. Geplaatst door: Divani op 21 januari 2019 22:29

Dank je Bas en volgende keer vis je me gewoon naar huis! Hoeveel pech kan eens mens hebben?! Komt goed kerel! Dank je voor je gastvrijheid beide dagen!


rapporteer

4. Geplaatst door: Maesen Annemie op 21 januari 2019 22:29

super verslag en wat een mooie foto's. Ik kijk uit naar het volgend verslag.


rapporteer

5. Geplaatst door: Divani op 21 januari 2019 22:29

Bjorn, ‘no look’ als in angstig kijkend naar de drukke vaargeul waarheen we dreven ;-)


rapporteer

6. Geplaatst door: pietje op 29 januari 2019 20:32

leuk verslag hoor,maar de reeuwijkse plassen zijn taai,surfplas keer proberen?
rapporteer

7. Geplaatst door: cornelis op 31 januari 2019 09:54

@pietje , mag je op de surfplas vissen ? ( vind het nogal onduidelijk waar je bij reeuwijk nu wel /niet mag vissen)
rapporteer

8. Geplaatst door: Divani op 1 februari 2019 19:40

Pietje, dit ligt helemaal niet in de buurt van Reeuwijk
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl