Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Divani's Fishing Stories deel 14
Geschreven door Dirk van Nieuwenhove
29 december 2019 16:37

Beste visvrienden,

Nu de laatste dagen van een memorabel 2019 ons begeleiden naar een nieuw en uitdagend 2020, vond ik het passend om met een goed gevoel terug te blikken op enkele visdagen die ik alleen of samen met vrienden mocht beleven. Het voelt eerlijk gezegd wat vreemd aan wanneer je je beste seizoen ooit hebt beleefd met zoveel prachtige mensen en ontmoetingen allerlei. Vissen is passie, emotie, puur genieten van vangsten en natuur dus wat is er mooier dan deze passie te delen met anderen?

Nooit had ik vermoed dat 2019 het jaar van talloze openbaringen zou worden nadat ik mijn eerste worp van het jaar maakte op een stormachtige dag midden januari. Samen met vrienden Dennis en Martijn werd een prachtige veenpolder bevist. Een wijze les die ik van mijn vriend Henk Graafsma geleerd heb sinds onze visdag vorig jaar, is dat je moet genieten en niet vissen om te vissen maar ook je rust nemen. Door de polder ploeterend is rusten natuurlijk een relatief begrip maar naarmate de dag vorderde begon ik er plezier in te krijgen om foto’s te nemen van twee vrienden die met een smile van oor tot oor door de polder snelden. Ik ben zeker dat we de ontmoeting met een stoere zeelt niet snel zullen vergeten nadat deze er bijna in slaagde Dennis een pak rammel te bezorgen met zijn staart tijdens het fotograferen van deze bizarre vangst op de aloude Ondex 5. Hilariteit alom!





Martijn met een van de vele schitterende poldersnoeken

Het duurde een kleine maand eer een nieuwe visdag gepland kon worden. Waarom er dan niet gelijk een weekend van maken? Overvloedige regen bleek beide poldersystemen die we bevisten dat weekend, in wat alsnog een geslaagd doodaas visweekend werd, tot moddersloten omgetoverd te hebben. Waar we ook probeerden, overal draaiden de spuisluizen overuren en stroomde er als het ware Cecemel door de veensloten. Zelfs de afgesloten polderslootjes tussen de huizen en weilanden bleken getroffen, wat het vissen erg bemoeilijkte. Toch wisten we enkele mooie snoeken te vangen.


Een specifiek uurtje zal ik alvast nooit meer vergeten: de brug! Dag twee van het weekend viste ik met Dennis en na enkele (zo goed als vruchteloze) uren werpend met kunstaas besloten we onze aanpak te wijzigen: tijd voor het doodazen! Een nieuw en memorabel uurtje snoekvissen volgde en hoe! Na de uitgebreide uitleg en hulp van Martijn de dag voorheen en de opgedane ervaring (waarvoor mijn eeuwige dank want dit lag aan de basis van een ander memorabel moment later dit jaar), besloot ik een aasvis te water te laten tussen de eerste pijler van de brug en de andere oever. De aasvis was nog aan het afzinken maar toch schoot de dobber onder en verdween met een rotvaart richting het midden van de sloot! Nummer 1 was een “lucky shot”, althans dat dachten we. Een nieuwe aasvis werd bevestigd en werd nu netjes midden tussen de twee pijlers van de brug te water gelaten: zelfde scenario! Het stukje tussen de tweede pijler en de eigen oever: nummer drie! Dit spelletje herhaalde zich aan de andere kant van deze brug op identieke wijze. Enkele duidelijke aanbeten volgden nog waarbij de dobber op wandel ging en meters verder ik, ondanks een ferme haal, toch geen snoek haakte. Enkele malen plopte de dobber zelfs hoorbaar onder waarna deze onder het oppervlak heen en weer bewoog en ook hier bleek bij het aanslaan de enkele dreg geen snoek gehaakt te hebben. En net zo snel werd het helemaal stil! Hadden we doorgevist met kunstaas dan was dit polder spektakel ons nooit te beurt gevallen. Onvoorstelbaar hoeveel snoek er soms op 1 plaats bijeen kan liggen, en we spreken lang niet over de kleinste exemplaren …





Martijn met de mooiste van het weekend

Na deze ervaring was het overduidelijk dat ik niet over het gepaste materiaal beschikte en viste met veel te slappe karperhengels waardoor ik wellicht de haak niet goed kon zetten en veel snoeken loste of miste. Dankzij de hulp van Dennis kon ik een prachtige doodaas baitcaster aanschaffen, al moest ik er wel een 3 uur durende enkele rit voor over hebben. Eigenlijk had ik die dag gepland om op de terugweg nog enkele uurtjes in mijn geliefde polder te vissen met kunstaas. Ik kon echter ook in de buurt enkele uurtjes vissen en dan huiswaarts rijden. Keuzestress! Ik besloot Bas te bellen en die bleek aan het vissen te zijn in nabije omgeving. Die prachtige dag kan je herbeleven in het artikel: ‘De eerste meter van Gerald Velner’. Opnieuw een schitterende ervaring die ik niet zou meegemaakt hebben, had ik die ene keuze niet gemaakt had. Dat ik die dag ook mijn PR snoek op de vliegenhengel ving, is slechts een kanttekening in de beleving van die dag.
Er volgde nog 1 namiddagje snoeken voor de gesloten tijd genadeloos volgde. Na het oppikken van mijn Esox Jr Lucky Lures had ik nog een goede 4u de tijd om te vissen in de polder waar een windkracht 7 de landerijen teisterde. Nagenoeg alle aasjes verdwenen na een worp haaks op de andere oever 10m verder naar links of rechts, soms zelfs in mijn eigen oever. Eerlijk gezegd werd ik dit geklungel grondig beu, mede te meer omdat ik vaak moest steunen tegen een langs het water staande boom omdat ik me amper staande kon houden in deze rotwind! Dan maar weer de kunstaasdoos openen en kijken welk aasje me zou kunnen helpen in deze omstandigheden. In 2018 had ik enkele21cm pig shad jr shads kado gekregen van Martijn en Dennis maar erg veel vertrouwen had ik er in eerste instantie niet in, en de vangsten van 2018 nakijkend had ik ook geen reden om mijn beste vangend aasje in te wisselen voor een shad. Maar de omstandigheden smeekten om een aasje dat zwaar was, rechtdoor kon geworpen worden en dan nog eens ondiep liep: de pig shad jr met shallow rig en enkele dreg trok mijn aandacht. Wat nu volgde heb ik nooit eerder meegemaakt: op 3u tijd ving ik 8 snoeken en loste ik nummer 9 tijdens de dril. Bizar genoeg was de grootste snoek net 66cm, de rest een stukje kleiner en dat op een grote 21cm lange shad! Opnieuw een openbaring en wat voor één!

Na deze extreme visdag werd het tijd om mijn hengelspullen op orde te krijgen voor het nieuwe seizoen. Het weer tijdens onze openingsvisdag was dit jaar heel wat anders dan in 2018. Ik herinner me nog goed dat mijn eerste verslag er een was over een visloze dag waarna we beiden zwaar verbrand huiswaarts keerden. Letterlijk gekookt en gebraden! Wat was het bij de opening dit jaar helemaal anders! Bij een stevige zuidwester met windkracht 6, tot zelfs 7 bij momenten, bevisten Kevin en ik onze favoriete polderstekken. Er was geen visser te bespeuren en gezien de omstandigheden vond ik dat geeneens vreemd. Eigenlijk was het die dag amper te doen tot laat in de namiddag. De vangst van 19 snoeken (netjes verdeeld) en het verspelen van een duidelijke metersnoek door Kevin maakte van deze dag een van de beste gezamenlijke visdagen die we ooit beleefd hebben! Compleet doorweekt van de talloze en hevige stortbuien en toch rood verbrand door de laatste uurtjes met brandende zon werd de terugrit aangevat.




Kevin met een dikke poldersnoek in stormweer

Omdat het op het werk zo ongelofelijk druk was, besloot ik tijdens de zomermaanden nagenoeg elke 14 dagen  een dag te “ontsnappen” om letterlijk te ontstressen in de prachtige natuur. Dat legde me geen windeieren en op een van deze zomerse dagen ving ik mijn eerste polder negentiger in jaren op een Esox Jr swimbait. Stilaan begon bij mij het idee te ontstaan dat dit wel eens het jaar van de verandering kon zijn. Ik kreeg opvallend meer aanbeten en ving ook vooral meer op groter kunstaas, of onder water groter ogend kunstaas. Reden te meer om het kleinere aas thuis te laten en me te focussen op de pig shad jr, de XL chatterbaits van Henk Graafsma die vorig jaar al zo doeltreffend bleken te zijn.

Natuurlijk kon ik niet om die vangst op de Lucky Lure heen en samen met JP bedachten we een plannetje voor een Lucky Roach die er net uitzag alsof die door een snoek gegrepen was. Na een gezellige babbel en een lekkere kop koffie bedankte ik JP voor het bouwen van dit unieke aasje en besloot ik het te gaan testen in een diepe sloot waar ik geen obstakels verwachtte. Daar had ik alle ruimte om het testen van ‘vangstfoto’s nemen’ met een nieuwe digitale camera op een statief te hervatten. Ik baalde er enorm van dat die vorige visdag mijn statief met camera en al de sloot in geblazen werd. RIP camera en dankzij mijn vader kreeg ik een herkansing.

Vol vertrouwen hing ik de Lucky Roach aan de speld. Ik had JP beloofd om hem op de hoogte te houden van het verloop van de visdag. Eerste worp een goede anderhalve meter uit de kant, een halve slag aan de slinger van de reel en … VAST?! Dit meen je niet? Ok, rustig blijven … hm, ok  … kunstaasredder 1 haalde net het midden van de sloot en bleef genadeloos bengelen boven het wateroppervlak. Een dikke drie kwartier was al verstreken, links en rechts wandelen in een poging om het aasje te lossen bleken zinloos en de 65lbs dyneema ging ik echt niet stuk trekken want de dreg boog niet uit. Ik zag niets in het water wat op een obstakel leek maar toch zat het kunstaas muurvast aan “iets”. Kunstaasredder 2 geraakte tot op een halve meter van de wartel van mijn jerkbaitstang maar toch weigerde deze nog verder door te glijden, wellicht omdat het nylon touw zich vol had gezogen met water. Wat nu gedaan?! Daar sta je dan midden in een weiland met niemand in zicht, geen enkele kans om rond te lopen en vanaf de andere oever proberen het aasje te lossen. Ik raad het niemand aan (zeker niet zonder vismaat in de buurt), want ondanks de 28 graden boven het wateroppervlak bleek het water in de diepere sloot best koud te zijn maar na meer dan een uur besloot ik met een kunstaasredder in de hand naar de plek te zwemmen om het aasje te redden. Het koude water hakte er stevig in en wat was ik blij als een kind dat de kunstaasredder al na enkele pogingen dit prachtaasje loste en ik terug naar mijn eigen oever kon zwemmen om alles uit te wringen. Ik plofte me neer in het warme gras en nam mijn tijd om bij te komen. Mijn tikker sloeg op hol door het grote temperatuursverschil. Dit was echt een geval van “do NOT try this at home”! Toen ik het verhaal uit de doeken deed aan JP, was hij sprakeloos. Een gepassioneerde visser zijn, doet je soms vreemde beslissingen nemen. Dat ik die dag alsnog 5 mooie poldersnoeken tijdelijk aan het water mocht onttrekken was een ongelofelijke bonus!





Liever goed gek dan slecht gezind

Na een korte onderbreking volgden nu enkele schitterende visdagen elkaar in sneltempo op. Allereerst een dag in de veenplassen met Anton. Na lange tijd aasjes ruilen en kopen/verkopen besloten we samen een dag erop uit te trekken. Helaas waren de vangsten aan de magere kant maar het was duidelijk dat deze visserij naar meer smaakte en nieuwe plannen zijn intussen  ook gesmeed. Anton is een hele rustige en aardige man die dan ook nog eens een fanatiek roofvisser en natuurliefhebber bleek te zijn dus het hoeft geen uitleg dat het vertoeven in de prachtige natuur van een veenplas een ervaring op zich was. Het internet heeft zijn voor- en nadelen maar ik ben blij dat ik op deze wijze enkele prachtige vrienden ontmoet heb waar ik regelmatig contact mee heb.





Anton genietend van de herfstzon

Een weekje later had ik de eer om “eindelijk” eens een dagje te vissen met Dick Van Hattem. Eerdere afspreken dienden verplaatst te worden door het wispelturige weer. Dan was het te heet, bij een volgende poging dan weer -9°C. Dit keer kon de dag gelukkig wel door gaan en dit was een schitterende beleving. Gewoon ongedwongen genietend van het vissen op de rivier, compleet overweldigd door de brute kracht van de natuur. Wat me opviel was hoe gastvrij en ervaren Dick was,  dat heb ik overigens met iedereen meegemaakt waarmee ik de afgelopen jaren heb gevist, en hoe graag hij wou dat ik mijn visje ving. Dat hij dit spelletje beheerst als geen ander werd tijdens de dag wel duidelijk. Dit soort visserij had ik nooit eerder beoefend dus toen Dick me meermaals zei: “en nu ga je beet hebben binnen 5,4,3,2,1 … BOEM!” geloofde ik hem in eerste instantie niet maar ja hoor, elke keer was het beet of vis. En hoewel ik geen snoekbaarsvisser ben, een mooie snoekbaars drillen in sterke stroming is best spannend! Als je weet dat Dick en ik mekaar eigenlijk al een dikke 15-16 jaar kennen vanuit mijn periode van lurebuilding.nl dan is het vreemd dat we dit nooit eerder gepland hadden! Dank je van harte voor deze ervaring, Dick!





Een oersterke riviersnoekbaars

Een week later had ik de eer om met JW Holverda te vissen. Na een eerdere ontmoeting in 2018 hadden we besloten om eens samen een dagje de snoeken achter de schubben te zitten werpend met kunstaas. Deze man aan het werk zien vissen met zijn eigen zelfbouw aasjes was een plezier voor het oog! Ondanks zeer taaie omstandigheden, het was immers windstil, slaagde JW er toch in twee dikke snoekdames te verleiden waarvan een wel gehaakt bleef en vereeuwigd kon worden op de gevoelige plaat. De droge humor, de grap met de lijn tijdens het trollen, de talloze tips en verhalen over eerdere trips maakte van deze dag een onvergetelijk moment dat zeker herhaald zal worden. Het moge in tussentijd wel duidelijk zijn dat ik de eer en het genoegen heb gehad om met topvissers te mogen vissen en vooral proeven van compleet andere visserijen dan ik gewend ben. Een wereld is voor me open gegaan als poldervisser! Dank je JW voor je gastvrijheid, de lol die we beleefd hebben en de ongelofelijk leerrijke dag!





Geen schubje lag verkeerd op deze snoekdame

In tussentijd had ik ook de eer en het genoegen om steeds vaker in contact te staan met twee Schotse vrienden: Stuart Sutherland van FishX en Peter Temple, kunstaasbouwer. Eigenlijk kennen Stu en ik mekaar al van de periode voor hij zijn job opgaf om zich op zijn passie te smijten en een gidsbedrijf op te richten in Schotland voor het vissen op snoek, baars en forel. Als fanatiek vliegvisser heeft van nul iets opgericht waar ik erg fier op ben. Helaas ontbrak het hem aan tijd om ons te laten proeven van zijn visserij: vliegvissen op de Schotse loughs, kamperend in de natuur! Net als velen onder ons een echte ‘die hard’ en gepassioneerde man. Net daarom vind ik zijn slogan ‘join the 5%’ best geslaagd en ik ben blij dat ik er bij hoor. Na dit artikel volgen de contact gegevens voor zij die meer wensen te leren over wat Schotland als snoekland te bieden heeft. Onbekend maakt onbemind maar mijn plan om er heen te trekken staat sowieso vast!





Blijven gaan met de vliegenhengel ondanks windkracht 6!

Na alle berichten van de mooie vangsten en de schitterende natuur besloten Tom en ik samen een dagje te gaan snoeken in de veenplassen. Tom is een fanatieke vliegvisser en dan vooral op forel. Het snoekvirus heeft hem echter ook te pakken en wat was ik blij toen hij, na een vruchteloze poging, dit jaar opnieuw besloot mee te gaan in de hoop een mooie veensnoek te vangen. Het weer was schitterend, de omstandigheden ideaal en toch … het vlotte allemaal niet goed. Aanbeten bleven voorzichtig. Na de vangst van twee prachtige snoeken besloot ik er bij Tom net dezelfde plug aan te hangen.





Prachtige veensnoek

Het duurde niet lang of ook hij haakte een mooie 70’er maar deze wist zich helaas van de dreggen te ontdoen. Niet getreurd! Later op de dag besloten we ons laatste uurtje te spenderen aan een serie stekken waar we ’s morgens succes hadden. Na enkele minuten hoorde ik Tom roepen. Met mijn aandacht op het besturen van het bootje dacht ik dat hij vast hing aan de bodem, niks was minder waar! Een nieuw PR diende zich zowaar aan en deze schitterende vis verdiende dan ook niks minder dan een prachtige foto als herinnering! Dat Tom hiermee ook meteen de correcte manier voor het uitvoeren van de kieuwgreep leerde en perfect uitvoerde, gaf mij persoonlijk een grote voldoening!





Nieuw PR en schitterende snoekdame voor Tom

Voor ik overga tot het jaareinde blik ik nog met enorme trots terug op de dag die Martijn en ik in de polder heb mogen beleven. Dat dit echt een uniek jaar was, kunnen jullie lezen in mijn vorig visdagverslag. Ik heb er nog steeds geen passende woorden voor!

Opnieuw na een dik jaar van plannen smeden en uitstellen, verplaatsen, … lukte het dan toch om een nieuwe visdag met Bas vast te leggen. Het vissen was taai door de weersomstandigheden (opnieuw windkracht 6) en omdat we het plan hadden opgevat om vooral met vliegenhengel de snoeken proberen te verleiden tot een aanbeet, maakten we het ons best moeilijk. Bas was echter zo vriendelijk om me te laten logeren, vele tips en tricks te leren om deze fantastische manier van vissen beter onder de knie te krijgen dat ik enorm van dit weekend genoten heb. Vooraf had Dennis Sanders van Big Streamers ervoor gezorgd dat ik een goede stripping basket kon aanschaffen voor dit weekend en voor alle volgende visdagen met de vliegenhengel, en dit bleek geen overbodige luxe! In het begin klungelde ik er wat op los, mede door de windstoten. Toen Bas dit in de gaten kreeg, keerde hij onder het mom van ‘ik ga ff een ander aasje aanknopen’ terug naar de wagen en plots kreeg ik een prachtige bulkhead streamer in mijn handen gestoken samen met een cone head. “Probeer deze even” waren zijn woorden, gevolgd door een knipoog. Ik was verbijsterd en zonder twijfelen deed ik wat Bas zei. Opnieuw, dit is een hele leerschool geweest en dit weekend heeft mijn passie voor het streamervissen weer aangewakkerd! Die laatste uurtjes volgden nog enkele mooie vissen waarvan er eentje wanhopig die streamer moest en zou hebben want die schoot er bij poging 4 vol over maar gelijk ook de oever op! Hilarisch!! Wat een gekkerd! Dit gaan we zeker nogmaals herhalen!





Prachtige snoek aan de vliegenhengel

De laatste dag van het seizoen vertrok ik op avontuur met Anton naar, door ons, nooit eerder bezochte plekken. Visplanner raadplegen en zoeken. Dit zorgde voor heel wat verloren vistijd maar het zoeken naar nieuwe stekken vraagt enig doorzettingsvermogen en laat het ons hier alvast niet aan ontbreken! Toen we na anderhalf uur zoeken eindelijk een water vonden dat wel bevisbaar is (hint aan de makers van de VisApp: de breedte van de slootjes kunnen raadplegen zou best handig zijn), zorgde een prachtige Tailfin glider van Peter Temple voor de eerste actie. Een dikke 70’er greep deze makkelijk te vissen glider tot tweemaal toe tussen een massa riet komende van open water. De eerste krassen waren eindelijk een feit! Inclusief de staart is dit aasje een kleine 17-18cm lang en door gewoon met je reel slag om slinger ietsje te versnellen zwom die mooi in een heel brede baan. Ik toonde de actie aan Anton en die was even onder de indruk als ik. Daar ga ik nog heel wat plezier aan beleven!





Peter Temple Tailfin glider in zijn element

Dat ik de laatste snoek van dit jaar op een handgemaakte streamer van Anton ving in zeer dressuur gevoelig water en vele volgers zag maar niet kon verleiden maakte van deze laatste visdag van 2019 een waardige afsluiter!

Voor zij die meer wensen te weten over het snoekvissen in Schotland, dan kunnen jullie Stuart contacteren via volgende kanalen:
Email: info@fishx.co.uk
Website: www.fishx.co.uk
FishX op Facebook
@team_fishx op Instagram

Voor zij die meer wensen te weten over de schitterende jerkbaits en pluggen die Peter Temple bouwt, die kunnen hem via Facebook of messenger contacteren.

Ik ben dankbaar voor de vele ontmoetingen, de prachtige belevenissen en de nieuwe vriendschappen die ik heb mogen opbouwen. Ik ben zeer benieuwd wat 2020 me zal brengen!

Ik wens jullie alvast een prachtig eindejaar en vang ze!

Reacties (4)
Aantal keer bekeken: 1178


1. Geplaatst door: Bas Jansen op 29 december 2019 21:05

Mooi dirk! Altijd welkom voor een dagje streamersmijten ????


rapporteer

2. Geplaatst door: Van der Perre Emilienne op 30 december 2019 06:19

Zoals altijd prachtig geschreven. Ik hoop da je nog vele jaren veel visplezier mag beleven.’ Gelukkig nieuwjaar. Oma.
rapporteer

3. Geplaatst door: Anton van Kranenburg op 1 januari 2020 19:50

Het genoeg is geheel wederzijds. Ik kom veel kunstaas vissers tegen maar zelde iemand met zoveel kennis en passie voor dit mooie speelgoed als jij. Daarbij heb ik enorm bewondering voor je doorzettingsvermogen. Ik zie uit naar de komende visdagen die nog voor ons liggen. Bedankt voor het afgelopen jaar vriend. Op naar het volgende. ????????????
rapporteer

4. Geplaatst door: Maesen A op 4 januari 2020 16:19

Het was me een visjaartje dat 2019. Hop naar een volgend visrecord en vooral genieten van het vissen en kunstaasbouwen. Spijtig dat de verhalenstroom stopt maar aan alles komt ooit een einde. Vang ze in 2020.
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl