Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Ouderwets aktief met dood aas!
Geschreven door Vijvertje
2 maart 2007 00:00

Bij het ontwaken werd ik al vlotjes geconfronteerd met de realiteit, het is grijs buiten en wat zie ik......regen of is het even droog??? Nou ja, wakker ben ik toch, ik ga me maar gewoon voorbereiden op een natte visdag. Michel belt meestal niet af en mijn Ultimate warmtepak (en droog) kan ook wel tegen een paar spatjes. Sterker nog, het kan wel een paar spatjes water gebruiken want de vorige keer ben ik door een snoek flink ondergescheten.

Bij Michel gearriveerd laden we de spullen in zijn auto en al snel zijn we onderweg. Het water waar we gaan vissen is een polderwater wat ook door een woonwijk loopt. De gedachte is dat zelfs in deze ''vreselijk koude'' winter de meeste vis tussen de huizen zal liggen. Daar gokken we dan ook maar op. Na een korte autorit waarbij de ruitenwissers flink aan de slag moesten arriveren we bij het water. Michel heeft hier al een paar keer gevist en de kans op een leuke vis is zeker aanwezig. Beiden zijn we uitgerust met twee hengels, één voor dood aas en één met een jerkbait. We zullen zien waar dit keer de voorkeur naar uitgaat. Op de eerste stek kies ik meteen voor de brug, dat zijn toch vrijwel altijd de plekken om een visje te vangen. Michel kiest voor het stuk tussen de bruggen in. Zoals ik al zei, hij is er eerder geweest. Na een flink aantal worpen onder, langs, vanaf de brug heb ik echter nog steeds geen aanbeet op de aasvis gekregen. De eerste aasvis is inmiddels volledig ontdooit, de jagers blijkbaar nog niet. Maar wat ik me dan realiseer (ok, ik hoop dat ik het goed heb) is dat de jagers blijkbaar stijf tegen de bodem liggen. Ik moet de aasvis echt over de bodem heen trekken, met alle consequenties van dien. De kans op het verspelen van je takel met aasvis is dan een stuk groter, maar wie niet waagt wie niet wint! De volgende worp gaat weer schuin onder de brug door en de aasvis zinkt langzaam naar de bodem. Na even wachten begin ik de aasvis langzaam binnen te draaien, daarbij goed oplettend dat ik steeds het contact met de bodem voel. Het moet ongeveer halverwege de brug zijn geweest dat ik de aanbeet voel. Een typische snoekbaarsaanbeet kan ik je vertellen. Het voelt aan alsof de snoekbaars zich in een snel tempo over de vis heen eet, hap hap hap. Meteen laat ik de lijn vrij en geef de vis heel even de tijd, dan strak draaien en de haak zetten, hangen!!!

Mooie 60-er vanonder de brug

Na deze eerste vis geeft de brug geen geheimen meer prijs en ik vis verder aan de nader kant. Een tien minuten later is het dan prijs aan de andere kant van de brug, een leuke snoek heeft wel trek in mijn traag geviste jerkbait.

De Guusbait levert ook altijd wel een visje op.

Inmiddels is Michel ook (voor de foto's :-)) er bij komen staan, en ook hij pakt hier op de jerkbait een leuke vis. Het gaat wel lekker op deze manier, maar het gaat wel de verkeerde kant op; 2-1 voor het kunstaas, het zal toch niet?

Mooie vis op een Toppie!

Twee bruggen verder sla ik dan onverbiddelijk toe, met dezelfde techniek als hiervoor beschreven mis ik de eerste twee aanbeten. Maar de derde keer is het wel goed raak en komt (ik wist het al na de twee aanbeten) een beauty van een snoekbaars onder de brug vandaan.

77 cm snoekbaars en weer vanonder de brug

Na de foto's en het terugzetten van de vis is het de volgende worp meteen weer prijs, een kleinere vis, maar toch zeer welkom. Michel was net weer terug bij zijn hengels, maar helaas, tijd voor een foto!!!

Één worp later, weer prijs!

Ook hierna was het wederom een herhaling van zetten, de volgende worp meteen weer een aanbeet. Soms zit het echt mee! De volgende snoekbaars was een feit, maar dit was echte een kleine vis. Sorry, geen foto en de vis maar even in het water onthaakt. Maar ja, hoe vaak maak je dit nou mee. In een woonwijk, van de 5 vissen zijn er 4 een snoekbaars? Het moet niet gekker worden!

Op het stuk na de brug weet ik dan ook nog een snoekje te vangen aan de jerkbait, ook hiervan maar even de foto overgeslagen. Het was ook maar een kleintje. Inmiddels was de score flink opgelopen; ik had al zes vissen en Michel één. Ik kan me de dag nog wel herinneren dat het uiteindelijk 13-3 werd voor hem, no mercy!!!! (Hij begrijpt dat) Het mag dan wel geen wedstrijdje zijn, maar het is wel een stuk leuker als de vangsten wat evenrediger verdeeld zijn.

Genoeg geluld, brug nummer vier dient zich al aan en ook hier ruikt het gewoon naar snoekbaars. De eerste worp met de beproefde techniek en meteen is het raak, maar ietwat nonchalant is het aanslaan een ramp. De haak wordt niet gezet en na enige weerstand veert mijn hengel weer terug in de beginstand. Balen, maar ook dit kan gebeuren. Ik ga voor de herkansing en die krijg ik daarna ook. Maar weer krijg ik het niet voor elkaar om de vis te haken, ook een derde poging mislukt. Daarna is de koek op, ik ben door mijn voorraad geluk heen geraakt. Ook voor Michel zit het hier niet mee, een pracht van een aanbeet. De dobber verdwijnt dieper in het water onder de brug, maar ook hij kan de haak niet zetten. De takel krijg je terug, maar je aasvis is met de noorderzon vertrokken.

Inmiddels zijn we in de middaguren aanbeland, de tijd vliegt voorbij. We besluiten om in de thuiswateren te proberen om nog wat aantallen te scoren. Na enkele pogingen ben ik de eerste die hier een snoekje mag vangen, dit is dan wel meteen de kleinste van de hele dag. Als Michel dan uiteindelijk besluit om ook zonder dobber aan de slag te gaan is het voor hem ook al snel raak. Het is ook maar een kleintje, maar hehe eindelijk weer een vis voor Michel.

Een stuk verderop trek ik dan nog een redelijke snoek uit een duiker. Uiteraard weer met de beproefde techniek, lekker simpel maar doeltreffend. Michel weet zijn totaal nog op drie te brengen, de vis dook vlak voor zijn voeten op de aasvis. Moet een mooi gezicht zijn geweest. Ik weet er nog één aan mijn totaal toe te voegen maar dan is het toch echt te donker om door te vissen.

Uit een duiker geplukt

Het slotakkoord voor Michel

Rare wond bij de staart, aalscholver misschien???

De eindstand van een dagje kantvissen is 12 vissen, 9 voor mij en 3 voor Michel. Hopelijk is de verdeling de volgende keer beter, want met het totaal kunnen we niet anders als tevreden zijn. Voor wat betreft het verschil tussen kunstaas en dood aas; dood aas wint met ruime voorsprong 9-3!

Tot horens Edwin & Michel.

Reageren op artikelen/verhalen is rechtstreeks op de site niet meer mogelijk. Hiervoor verwijzen we u graag door naar ons forum, www.metersnoeken.nl/forum dit is DE plek om te reageren. 

Reacties (0)
Aantal keer bekeken: 6001




Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl